واردات از امارات متحده عربی برای تجار ایرانی به دلایل متعددی جذاب است: موقعیت جغرافیایی نزدیک، سیستم تجاری توسعهیافته، و نقش این کشور بهعنوان مرکز تجاری خاورمیانه. با این حال، واردات از امارات در سال ۲۰۲۶ با چالشها و ریسکهایی همراه است که هر بازرگان باید بداند:
۱. ریسکهای مرتبط با تحریمها و قوانین بینالمللی
یکی از مهمترین ریسکها در تجارت با امارات، پیروی بانکها و شرکتهای بینالمللی از تحریمهای آمریکا علیه ایران است.
حتی اگر کالا یا قرارداد شما مستقیماً تحریمشده نباشد، سیستم مالی جهانی (بهخصوص دلار آمریکا) میتواند باعث مسدود شدن تراکنشها، تأخیر در ارسال پول یا قطع روابط بانکی شود. این موضوع یکی از چالشهای واقعی بازرگانان در سالهای اخیر بوده است که انتظار میرود در ۲۰۲۶ هم ادامه یابد.
➡️ مثال عملی: بانکها در امارات ممکن است جلوگیری از انتقال پول به حسابهای ایرانی کنند تا از مجازاتهای ناشی از نقض تحریمها جلوگیری کنند.
۲. ریسک پیچیدگی زنجیره تأمین و مقررات گمرکی
امارات بهعنوان یک مرکز تجاری، کالاها را از کشورهای دیگر وارد میکند و سپس به ایران صادر مینماید. در این مدل تجارت:
-
اگر کالا در مسیر ورود به امارات دچار مشکلات گمرکی یا اطلاعات ناقص شود، ترخیص کالا با تأخیر روبهرو میشود.
-
طبقهبندیهای HS Code و الزامات اسنادی ممکن است متفاوت باشد و باعث خطا در اظهار کالا و افزایش هزینههای گمرکی شود.
این پیچیدگیها حتی برای کالاهایی که از مبدا کشورهای ثالث وارد میشوند نیز وجود دارد.
۳. ریسک نوسانات ارزی و هزینههای تجاری
نوسانات قوی نرخ ارز (مثلاً دلار، درهم امارات و ریال) یکی از چالشهای مهم در تجارت با امارات است. واردکنندگان باید همیشه آماده مواجهه با:
-
افزایش ناگهانی هزینه کالا
-
افزایش هزینه حمل و بیمه
-
تغییر ارزش معاملات بهدلیل نرخ ارز باشند
این نوع ریسک، برنامهریزی مالی واردکنندگان را پیچیدهتر میکند و بدون مدیریت درست، حاشیه سود را کاهش میدهد.
۴. ریسک وابستگی بالا و کاهش تنوع شرکا
امارات یکی از شرکای تجاری اصلی ایران است و بخش بزرگی از واردات ایران از طریق این کشور انجام میشود. این وابستگی باعث میشود هر اتفاق سیاسی، اقتصادی یا تجاری در امارات — مثبت یا منفی — فوراً بر تجارت ایران تأثیر بگذارد.
این ریسک در حالی وجود دارد که برخی تحلیلها از کاهش تنوع شرکای تجاری خبر میدهند، یعنی تمرکز واردات در تعداد معدود کشورها بالا رفته است و این امر احتمال خطر را افزایش میدهد.
۵. ریسکهای سیاست داخلی و تغییر مقررات در امارات
امارات در سالهای اخیر تلاش کرده تنظیمات مالیاتی، گزارشدهی شرکتها و اجرای استانداردهای بینالمللی را جدیتر کند. این موارد، اگرچه نشانه بلوغ اقتصادی است، اما برای بازرگانانی که با قوانین بهروز واردات کار نمیکنند، میتواند ریسک تطبیق مقررات (Compliance Risk) ایجاد کند، از جمله:
-
قوانین گزارشدهی مالی سختتر
-
اجرای مالیاتهای جدید
-
الزام به رعایت معیارهای حسابرسی و گزارشدهی برای شرکتهای موجود در زنجیره ارزش کالاها
۶. ریسک افزایش هزینه لجستیک جهانی و تأثیر بر حملونقل
در سطح جهانی، تعرفههای جدید، جنگهای تجاری، و جنگافزارهای اقتصادی باعث شدهاند زنجیرههای حملونقل بینالمللی با چالش روبهرو شوند. این موضوع روی هزینه و زمان حمل از امارات به ایران نیز تاثیر مستقیم دارد:
-
افزایش هزینههای حمل دریایی و هوایی
-
افزایش بیمه و رویههای امنیتی
-
تأخیرهای بیشتر در تحویل محمولهها
۷. ریسکهای عملیاتی و کیفیت کالا
با اینکه امارات مرکز تجاری بزرگی است، کالاهای وارداتی آن میتواند از تامینکنندگان مختلف جهانی تأمین شود. کیفیت، استاندارد و تطابق کالا با نیازهای بازار ایران یک چالش عملی واقعی است:
-
خطر وارد کردن کالای نامرغوب یا نامتناسب با استانداردهای ایران
-
نیاز به بازرسی کیفی دقیق قبل از خرید
-
هزینههای اضافی برای نمونهگیری و کنترل کیفیت
جمعبندی
واردات از امارات در سال ۲۰۲۶ فرصتهای زیادی دارد اما همراه با ریسکهای مشخصی نیز هست:
مرکزیت در تجارت منطقهای
سیستم لجستیک پیشرفته
تنوع کالا
تحریمها و قوانین بینالمللی
مشکلات بانکی و انتقال پول
وابستگی بالا به امارات
نوسانات ارزی و هزینههای تجاری
تغییرات قانونی و مقررات حسابرسی